Friday, 28 May 2010

SPEAKING AT SELIGER 2010.

From Seliger2010.com   LINK HERE



A young Serbian journalist, Marko Milovanovic, with his experience of being a foreign correspondent for the top Balkan media, will be a speaker and a moderator at Seliger 2010. Through interactive workshops, he will help young leaders understand the way media works. He will be discussing issues of manipulating and “controlling” through the media.

Friday, 21 May 2010

US correspondence for DANAS part 7, February 2009


LINK HERE!!!!

26/02/2009 20:13

Istorija, razlozi, sadašnjost i sudbina američkog ratovanja (7)

Koliko košta rat

Pogledi iz Amerike

AUTOR: MARKO MILOVANOVIĆ
Od 2001. do 2007. Sjedinjene Države, na vojsku su potrošile preko dva biliona dolara, a od 1948. do danas oko 16 biliona dolara što je jednako procenjenoj vrednosti svega što je ljudska ruka napravila na teritoriji SAD. Drugim rečima, novac potrošen na militarizam u proteklih šezdeset godina, bio bi dovoljan da se sagradi još jedna, ista ovakva Amerika, sa svim putevima, mostovima, komunalnim sistemima, aerodromima, fabrikama, šoping centrima, školama, bolnicama, kućama, poslovnim prostorima.
Američkim, zvaničnim ratnim troškovima treba dodati i one troškove koji su ratni, ali ne izgledaju tako, jer su smešteni pod okrilje drugih organizacija. Na primer: budžet za nuklearno naoružanje je smešten u Ministarstvo energetike, NASA u okviru svog budžeta ima jasno izdvojena sredstva za vojne potrebe. Amerika finansijski podržava i neke strane vojske, a milioni odlaze i na izdržavanje veterana, što je nadležnost ministarstva za veterane. Sva trošenja, koja naizgled nemaju veze sa ratom, godišnje iznose više od 750 milijardi dolara.
Ekonomska situacija u SAD, daleko od toga da je loša, ali informacije koje objavljuju najuticajnije američke nevladine organizacije, upozoravaju. Više od 43 miliona Amerikanaca nema zdravstveno osiguranje. U nekim srednjim školama, 80 odsto učeničkih mesta je ukinuto. Više od petine svih odraslih ljudi nisu sposobni da pročitaju i popune prijavu za posao ili razumeju saobraćajni znak. Svakih 50 minuta u SAD jedno dete umre od gladi i žeđi (pomenute informacije odnose se na period pre krize). Na ove činjenice Srbi bi rekli: pa šta? Ali ekonomska i društvena situacija u Americi, baš zbog vojne moći, ima veliki uticaj na svet, pa i na nas, koji smo tako mali.
Postoji i pitanje koje oni koji kritikuju rat nikada ne postavljaju. Ako se svi troškovi ukinu i ako rat prestane, mnogo više ljudi ostalo bi bez posla nego što bi ih posao dobilo. Kako rešiti taj problem? Milioni radnih mesta, milioni američkih porodica, zvuči surovo, ali je činjenica, zavise od rata. To dovodi do još jednog pitanja: da li je Amerika postala zavisna od rata? I još preciznije, da li su pored velikih naftnih kompanija, i državne administracije, zavisni postali, nedužni građani? Ova pitanja traže mnogo složenije odgovore od onih koje ja mogu dati.
Nuklearno naoružanje, kao što je većpomenuto, jedino čemu može (sme) služiti jeste zastrašivanju protivnika. Takvo naoružanje je skupo i proizvođači dosta zarađuju. Ali, da li je novac jedina cena? Nuklearna postrojenja, najveći su svetski zagađivači prirodne sredine i izazivačraka. Dosta „otpada“ odlazi u atmosferu i tako dolazi do svih nas, ali ima i onog otpada koji lokalno (iako će mnogi ekolozi reći da je svako zagađenje globalno) zagađuje, pa je nedavno američka administracija saopštila, da će „čišćenje“ zagađenih područja (u SAD) zahtevati 25.000 radnika, 30 godina i oko 300 milijardi dolara.
U Njujork tajmsu je 1991. objavljena studija da će do kraja dvadesetog veka, od raka, prouzrokovanog razvijanjem nuklearnog naoružanja, umreti 430.000 ljudi. Zapitajte se u kom veku živimo i da li su se „strasti“ smirile?
Zbir na ratnom računu je mnogo veći i od svega pomenutog. Recimo da se cena rata, koju plaća Amerika, ne ogleda u pogibiji stanovnika ratnih područja, iako simbolično, situaciju možemo i tako posmatrati. Više od 100.000 američkih vojnika stradalo je nakon invazije na Koreju 1950, a svakim danom ih je, kao i „pravih“ žrtvava, sve više. Na stotine hiljada vojnika, iz rata se vraćaju kao invalidi. Svake godine na stotine vojnika izvršavaju samoubistvo, a najslikovitija je činjenica da je broj veterana koji su učestvovali u ratu u Vijetnamu, a koji su kasnije izvršili samoubistvo zbog zadobijenih psihičkih problema, veći od broja vojnika koji su u tom ratu poginuli boreći se.
Danas američki sistem daje mogućnost svim svojim srednjoškolcima da se „upišu“ u armiju, u zamenu da država za njih plati visoko obrazovanje. Ovoj veoma primamljivoj ponudi, oglašavanoj na svim američkim medijima, najčešće se odazivaju Amerikanci sa afričkim, meksičkim - latino i indijanskim poreklom.
Tako su u ratu u Vijetnamu 22 odsto vojnika činili tamnoputi Amerikanci, iako ih u Americi živi svega 12 odsto. Kada, tako mlad, Amerikanac potpiše nešto, ne znajući sasvim ni šta potpisuje, država ga obavezuje. Ukoliko se mladićpredomisli i poželi da povuče potpis, preti mu federalni zatvor.
„Da li oni znaju da će tako (u ratu) ljudi umirati? Ne oni. Ne njihove porodice. Ne njihova deca. Ljudi kao što je moj brat“, govorila je Marija Koto, čiji je brat, dvadeset sedmogodišnji Izmael Koto (iz Bronksa, savezna država Njujork) ubijen u Saudijskoj Arabiji, januara 1991.
Autor je maturant Užičke gimnazije koji u okviru razmene boravi u Americi

Wednesday, 19 May 2010

SELIGER 2010 FOR YOUNG LEADERS!!!!



Seliger 2010 is an international project aimed at uniting the world leaders of tomorrow. 3 000 exceptional individuals will come together to build an international network. Participants will find a high-tech collaborative environment, opportunities to learn from leading politicians, academics, and business leaders, and a unique chance to meet and work with people from all over the globe, who are ambitious, intelligent, and enterprising.
Seliger offers:
  • A place where one makes lifelong friends and builds strong networks among today’s and future business, political, and academic leaders of the world
  • A unique opportunity to interact with intelligent and ambitious youth from across the globe
  • A creative collaborative environment where everyone has an opportunity to share ideas, find supporters and investors
  • World’s only camp, located in the woods, that combines untouched wild setting and has electric sockets, Wi-Fi access, and its own TV channel
  • An unforgettable adventure at a unique well-preserved breathtaking lake eco-system
From 1 to 8 July 2010. Russia. Tver Region.
During Seliger 2010 we will build a global team of future decision-makers
Team members are:
  • Young, talented, and creative individuals from diverse backgrounds with one passion: making a difference on a global scale
  • Interested in learning about Russia, utilizing its potential to drive global innovation and develop mutually beneficial cooperation with the international community
  • Entrepreneurial, adventurous, and full of creative energy to develop new ideas, launch new projects, and make intellectual breakthroughs.



THIS IS FOR EVERYONE, YOUR NATIONALITY DOESN'T METTER


HOW TO APPLY
Seliger 2010 is seeking applications from exceptional college students and young professionals who have demonstrated academic aptitude, entrepreneurial spirit of innovation, international perspective, desire to serve locally with a global attitude, interest in Russia, its language or culture, and willingness to foster cross-cultural dialogue to participate in a one of a kind international youth camp that is building the leaders of tomorrow. The camp will provide successful applicants with opportunities to meet with and learn from leading politicians, academics, and business professionals in a high-tech collaborative environment. Ambitious and enterprising emerging leaders from around the globe will take part in challenging exercises to improve leadership and prepare them for tomorrow. Most importantly, they will network with high-profile speakers, innovative investors, and, of course, each other.
To be selected as a delegate you need to:
  • Fill out the application form by June 1
  • Get confirmation: you will receive an e-mail notification about the Organizing Committee’s decision within 2 weeks.
  • Obtain a visa if necessary
Note: If you are applying from a country that requires a visa to enter Russia it is strongly recommended you apply as early as possible.
  • Print out and take along your Seliger Forum Pass that you will get by e-mail subsequently.
We look forward to receiving your application!

Saturday, 1 May 2010

UK correspondence for POLITIKA, April/May 2010

This is my yesterday's article published in POLITIKA, Serbian daily newspaper.
LINK HERE!!!


Na metar od Nika

Primetio sam da mu je sako bio elegantno nagužvan, a kravata malo zakrivljena, ali to je sve normalno dok traje predizborna kampanja. Ako pobedi, to se više neće dešavati
Specijalno za „Politiku”
Oksford, 30. aprila – Sredinom ove nedelje, u sklopu svoje predizborne kampanje, Oksford je posetio Nik Kleg, nova politička zvezda, kandidat liberalnih demokrata za mesto premijera Velike Britanije. Cilj mu je bio da razgovara sa studentima, pa se tako našao na Univerzitetu Oksford Bruks, jednoj od najboljih britanskih škola za arhitekturu, izdavaštvo i menadžment, zvanično najboljem modernom univerzitetu u zemlji.
Po izlasku sa predavanja krenuo sam ka biblioteci, a na ulazu u zgradu fakulteta ugledao sam veliki broj kamermana i fotoreportera. Ne očekujući ništa važno, upitao sam radnicu u biblioteci: „Šta se događa napolju?“
„Dolazi onaj Nik Kleg, držaće govor u velikoj sali”, odgovorila je bibliotekarka, očigledno ne preterano srećna zbog te posete. Ja sam se, iznenađen, istog trenutka uputio ka sali u kojoj će Kleg govoriti. Na ulazu sam sramežljivo upitao da li mogu da uđem, čuvši unaokolo priču da su potrebne specijalne propusnice. Na moje pitanje, devojka iz organizacije odgovorila je da imaju mesto u prvom redu, koje hitno treba popuniti. Nakon što sam se udobno smestio u prvi red, opazio sam crni „iks” na podu, metar ispred sebe, što bi moglo da znači da će gospodin Kleg baš tu stajati.
Nik nije imao jako obezbeđenje. Kako je bio topao dan, sva vrata i prozori bili su otvoreni, i možda je upravo to doprinelo „prijateljskoj” atmosferi koju je Klegova pojava stvorila.
Kako se lider liberala za kratko vreme vinuo visoko u predizbornim istraživanjima popularnosti političara, mnogi su počeli da ga smatraju jedinim koji može pomoći Britaniji da izađe iz ekonomske krize. Svrstavanje liberala sa laburistima i konzervativcima „u isti koš” u tri televizijske debate dalo je znak Britancima da postoje više od dva izbora, na koja su u poslednjih tri decenije naviknuti. „Amerikanizacija” izbora, odnosno potenciranje na medijskim slikama političara, više nego na njihovim rešenjima za nagomilane probleme, takođe je pomogla proevropskom i antiameričkom Klegu da postane ozbiljan kandidat za premijera.
Britanski i svetski mediji i njihovi komentatori odavno su otišli korak dalje, poredeći Nika Klega sa Barakom Obamom. Međutim, ja sam sedeo i blizu Obame, i kada se nađete na metar od Klega shvatite da on i nije toliko sličan američkom predsedniku. Jedan od razloga je i činjenica da Gordon Braun nije za Britaniju ono što je Džordž Buš bio za Ameriku kada se Obama protiv njega „borio”. Kleg, takođe, za razliku od Obame, nije preterano energičan, ne poziva na skandiranje predizbornih poruka i ne dira glasače „u srce” svojim vizijama budućnosti. Slogan „Slažem se sa Nikom” inspirisan je prvom televizijskom debatom u kojoj su i Kamerun i Braun često svoje govore počinjali tim rečima, ne sluteći da Nik dobija na popularnosti. Ovaj slogan, poređen sa Obaminim „Da, mi možemo”, nije zaživeo kako su se liberali nadali. Kleg se pre svega trudi da svoju viziju dobro objasni argumentima i dobije na političkoj težini.
Kada je ušao u salu dobio je pristojan aplauz i na samom početku se osvrnuo na ono što su njegovi oponenti govorili u protekla 24 sata, pozivajući studente da im „ništa ne veruju”. Primetio sam da mu je sako bio elegantno nagužvan, a kravata malo zakrivljena, ali to je sve normalno dok traje predizborna kampanja. Ako pobedi, to se više neće dešavati.
Dok je Kleg odgovarao na pitanja u vezi sa potencijalnom koalicijom sa laburistima, smanjenjem poreza, reformom zdravstva, pomoći Demokratskoj Republici Kongo i ratom u Iraku, na drugom kraju Kraljevstva, u blizini Mančestera, Gordon Braun je penzionerku nakon srdačnog razgovora nazvao „zadrtom ženom”, što je zabeležio mikrofon jedne od televizijskih ekipa. Mnogi analitičari ovo vide kao veliki preokret u kampanji i veliku šansu za pobedu Klegovih liberala, koji su već uveliko po anketama prestigli Braunove laburiste. Gordon Braun je javno zatražio izvinjenje, a u debati održanoj u četvrtak uveče, poslednjoj u nizu, rekao je da nije savršen, ali da je jedini koji može pomoći zemlji u ovom trenutku. Dejvid Kamerun i dalje po većini istraživanja vodi, mada se rang-lista popularnosti iz dana u dan menja.
Izbori su na Đurđevdan, za manje od sedam dana.
Marko Milovanović

[objavljeno: 01.05.2010.]

Nick Clegg visitg Oxford